Eind van het schooljaar.

Terwijl in NL de vakanties beginnen, loopt ook hier het schooljaar op zijn eind. Net als in NL moeten er dingen afgerond worden en denken we na over het nieuwe schooljaar.

Dit is ook een mooi moment om te kijken welke kinderen de stap zouden kunnen maken naar een reguliere school. Natuurlijk zijn we daar het hele jaar mee bezig, omdat integratie van kinderen met special needs onze missie is, maar het is een goed moment voor de kinderen om te kunnen starten in een nieuwe klas. 

Waar we op individueel niveau bij kinderen, familie en omgeving grote stappen hebben kunnen zetten, blijkt het toch een grotere uitdaging dan verwacht of gehoopt om deze kinderen in het reguliere systeem te krijgen. Terwijl dit toch het beleid is van de overheid.🤔

Zo hebben we bedacht dat het voor Adinan goed zou zijn als hij naar Yumba special school kan. Hij kan dan gewend raken aan hele dagen op een plek zijn en mogelijk zo beter voorbereid zijn op een mogelijke werkplek daarna. Ondanks het enorme stigma wordt er niet gewoon gezegd dat ze hem niet willen op de school. In plaats daarvan wordt er gezegd dat de juiste persoon er niet is en dat ze ons wel zullen bellen, wat dan natuurlijk niet gebeurt. Inmiddels zijn we 5x bij Yumba geweest zonder dat ze zelfs de procedure voor aanmelding hebben willen vertellen. Het is een veel gebruikte tactiek hier om mensen te frustreren, zodat ze het uiteindelijk maar laten voor het wat is en verder gaan met wat anders. Maar ja, zo zit ik dan weer niet in elkaar… Dus blijven we manieren zoeken om toch ingang te krijgen. Toen we voor de 6de keer kwamen en we eindelijk met de directeur konden praten of eigenlijk meer door hem konden worden afgesnauwd, zei hij dat we met de ouders en Adinan langs moesten komen. De ouders moesten hem aanmelden. Meer informatie kregen we niet. Dus zijn we de volgende dag (de school is ver weg en zit aan de andere kant van Tamale) met moeder en een neef (vader is overleden) naar de school gegaan. Ondertussen hadden wij contact gezocht met GES SPED (Ghana Education Service Special education devision) om te vragen wat de eisen bij Yumba zijn. Ik vermoed dat dit er voor gezorgd heeft dat de headmaster heeft toegezegd dat Adinan na de zomer kan beginnen. Het is nu afwachten of dit dan ook echt zo is. Maar we zullen hier zeker achteraan blijven gaan. Al zorgt dit bij Jeremia en mij wel voor wat frustraties zo af en toe.

Voor Najat (12) leek het ons goed als ze kan instromen op Zamzamiya, de school waar !nclusion een klas heeft. De vader was het hier mee eens. Dit leek makkelijk geregeld te kunnen worden. De leraren en kinderen op Zamzamiya zijn gewend aan de kinderen in onze klas. Najat is een rustig meisje. Ze kwijlt een beetje en heeft kleine uitdagingen in haar motoriek, ze kent het alfabet en ze kan tellen. De kinderen in KG 2 kennen haar en ze zit een beetje op hetzelfde niveau als zij. Na verschillende gesprekken met de headmaster (misschien was dit al een signaal), kwam hij uiteindelijk kijken om wie het ging. Ook hij kwam met allerlei redenen waarom ze niet in zou kunnen stromen in P1. Dit was teleurstellend. Naast dat we hierover in gesprek blijven met de headmaster, gaan we ook kijken op andere scholen om te zien of er een headmaster is die hier meer voor open staat. Volgens het beleid moeten deze kinderen aangenomen worden door scholen, maar in de praktijk werkt dat duidelijk nog niet…

In gesprek met de ouders van Mustakim (4) gaven zij de voorkeur aan voor de school waar zijn broers en zussen ook op zitten. Dit leek makkelijk te gaan. Ook hier hebben we nog geen inschrijfformulier gekregen. Toch ga ik er vanuit dat dit wel goed komt. 

Al deze dingen vragen wel om wat vasthoudendheid en doorzettingsvermogen. Het is te begrijpen dat dit voor ouders erg ingewikkeld is. Zeker gezien veel ouders niet geschoold zijn. wij blijven ouders hierin bemoedigen. Hopelijk heeft het uiteindelijk resultaat, zodat ook ouders deze kinderen straks zelf aan kunnen melden bij scholen. 

Tegenover deze lastige processen staat het terugblikken op het afgelopen schooljaar. Wanneer we alles op een rijtje zetten wat er is gebeurt dit jaar dan vallen daarin vooral de mooie resultaten op. Dat is erg bemoedigend en geeft energie om door te gaan. 

Zo maar even wat punten uit die terugblik; 18 kinderen die zijn aangemeld, waarvan voor 3 meiden een passende vervolgplek is gevonden waar het erg goed gaat, voor 3 kinderen zicht op een passende plek na de vakantie en helaas ook 2 kinderen die niet meer komen. De kinderen horen er nu al meer bij doordat ze in uniform naar school komen.
Ouders die aangeven dat hun kinderen grote ontwikkelingen doormaken in hun zelfstandigheid qua toiletgang, eten, slapen en sociale interactie.
Reacties vanuit de omgeving dat ze zien dat de kinderen zich ontwikkelen. Ontwikkelingen bij de school zoals een rolstoeloprit, een rek om te oefenen met lopen en een watertank. 

Allemaal een fijne zomer gewenst! 
Over twee weken begint hier de vakantie ook. Ik hoop dan vakantie te komen vieren in NL.😃