Bank hangen

Het is fijn om te merken dat de klas en alles er omheen gewoon door draait, terwijl ik mijn dagen vooral op de bank door breng. Waar eerder vooral de klas door draaide als ik er niet was, gaan nu ook steeds meer dingen er omheen door. Zo is Jeremiah actief met het plaatsen van kinderen op passende plekken en bezoeken de leraren de uitgestroomde kinderen. Zaken die ze daarbij tegen komen worden opgepakt. Ook zijn Jeremiah en Naporo naar een training geweest over allerlei beperkingen die georganiseerd werd door de organisatie van de special olympics. En is Herculean vandaag met de kinderen naar een Valentijnsparty. 

Het team staat stevig en is steeds zelfstandiger geworden. Ik heb er alle vertrouwen in en dat hebben we met elkaar opgebouwd met elkaar. Dat geeft veel vertrouwen voor de toekomst. 

De zaken voor het neerzetten van de grotere organisatie er omheen ligt wel grotendeels stil. Ik hoop dat we daar verder aan kunnen bouwen als ik weer op de been ben. 

De medicatie lijkt nu eindelijk aan te slaan en ik voel me langzaam weer wat beter. Dat wil zeggen dat ik wat kleine dingen in en rondom huis kan doen tussen het bank hangen door. Het is bijzonder om te zien dat ik nu vind dat ik een goeie dag heb als ik zelf heb gekookt. Die grenzen verschuiven blijkbaar al snel.

Aangezien ik op het moment nogal eens in het ziekenhuis hier kom, geef ik jullie daar ook een kijkje. 

Omdat de bloedwaarden alleen maar stegen ondanks de medicatie, werd ik doorgestuurd naar een specialist. Hij zou er de volgende dag zijn. Hij zou niet zo vroeg zijn, meestal om half 10. Hij was er uiteindelijk wat later 10.15 uur. Het blijven toch Ghanese tijden… De specialist stuurde me door voor een scan van de schildklier, een ECG en wat bloedtesten. Nadat ik betaald had aan de balie werd ik naar de juiste plek gewezen in het ziekenhuis. Nadat ik me gemeld had bij een andere balie liep de medewerker naar de kamer van de scan. De medewerker daar was even weg, dus liet ze zien waar de ECG gemaakt zou worden. Aan het eind van de gang hing een gordijn. Er was nog iemand, dus ik moest even op de gang wachten. Al snel was ik aan de beurt en werd de ECG gemaakt achter het gordijn. Ik kreeg gelijk een papier met met allerlei hartslaglijnen en wat cijfers. Inmiddels was degene die de scan zou maken terug en kon ik daar naar binnen. Voor de verandering legde deze medewerker even uit wat hij ging doen. Ook daar kreeg ik direct de foto’s en een notitie mee. Ook voor het Bloedprikken kon ik gelijk doorlopen. Na een uur wachten kreeg ik een sms dat de uitslagen van het bloed klaar waren en kon ik met alle uitslagen terug naar de arts. Dat ging dus lekker snel. En alles zonder afspraak van te voren. 

Wat wel een nadeel is, is dat artsen hier weinig uitleggen. Er hangt tegenwoordig wel een briefje in de wachtkamers dat je vragen mag stellen. Dat doe ik wel, maar het blijft lastig om de juiste vragen te stellen of duidelijke antwoorden te geven. Ik denk dat ieder systeem zijn voor- en nadelen heeft. 

Ondertussen is het hete seizoen hier begonnen. Dat wil zeggen dat het s nachts niet kouder is dan 27 graden en temperaturen overdag rond de 40 liggen. Mensen slapen dan af en toe buiten. Ik maak op het moment veel gebruik van airco, die ik dan meestal op 30 graden heb staan. 

Over een kleine 3 weken staat er een bezoek aan NL gepland. Ik kijk er naar uit om af te koelen en natuurlijk om iedereen weer te zien.

Hopelijk tot snel!

Groeten uit Kanvilli