We zijn weer begonnen…

Vorige week zijn de basisscholen hier weer gestart. Dat wil hier zeggen dat de eerste kinderen weer naar school komen en dat de leraren even hun gezicht laten zien en tekenen dat ze er waren en weer naar huis gaan na een praatje met hun collega’s. 
Bij ons is dat gelukkig wat anders. Maandag zijn we gestart met een meeting met de staf en dinsdag kwamen de kinderen weer. Maandag zijn alle ouders gebeld om te vertellen dat we weer gingen starten. Dinsdag waren er 6 wat van de 11 hier echt een goed begin is. Uiteindelijk zijn alle kinderen minimaal 1 dag geweest de eerste week en hebben we dus iedereen weer gezien. Heerlijk om te zien hoe enthousiast iedereen weer is om naar school te komen. En ook fijn om te zien dat het goed gaat met alle kinderen.

Over Islan maakte ik me de meeste zorgen. Hij was ziek geworden afgelopen jaar en was daardoor erg verzwakt. De moeder ging niet met hem naar het ziekenhuis, omdat dat problemen zou geven met andere patiënten in het ziekenhuis. Door de leraren werd gezegd dat ze misschien ook wel hoopte dat hij het niet zo overleven. Triest om te horen. Daardoor was het extra fijn om te zien dat hij weer sterk en energiek was toen hij naar school kwam.

Het was ook leuk dat Amin zijn moeder filmpjes stuurde van Amin die zelf zat te eten met daarbij de voice-over die vertelt dat hij dat heeft geleerd dankzij !nclusion. Echt heel mooi om te horen.

Na de vakantie ben ikzelf ook weer met een frisse blik begonnen, waardoor ik helder heb waar komend jaar aan gewerkt kan worden. Een van die dingen is rust en structuur in de klas. Ik denk dat dat het werk voor de leraren op de lange termijn ook makkelijker kan maken. Al is het misschien wel een beetje Nederlands. De kans dat we er hier in doorslaan in alle regeltjes en structuren is niet zo groot.😉 We hebben een nieuwe kast erbij in de klas, zodat we de materialen wat beter op kunnen ruimen en ook weer terug kunnen vinden. Omdat het vanmorgen vroeg regende, waren er maar 3 kinderen in de klas. Dus ik stelde voor dat de leraren de kasten zouden ordenen en inruimen. Ze keken me een beetje raar aan, maar gingen wel aan de slag. Nadat ze 3 ballen en 4 zakken met materiaal verplaatst hadden naar de andere kast, stopte ze er weer mee. Ondertussen waren ze wel steeds op zoek naar van alles. Toen ik vroeg waarom ze niet verder gingen bleek dat ze geen idee hadden. Dus heb ik uiteindelijk zelf de kasten uitgemest, uitgezocht en geordend. Dat was niet helemaal de bedoeling, maar hopelijk snappen ze het nu en kunnen ze het wel bijhouden. 
Daarnaast is er ook nog verbetering mogelijk in de organisatie in de klas. Daarover zijn de eerste gesprekken gevoerd. Het zal tijd kosten om dat in te voeren. Gelukkig staan de leraren daar wel voor open. 

Gisteren hebben Jeremia en ik Mustakim opgezocht op zijn nieuwe school. Super mooi om te zien dat hij daar alweer vrienden heeft gemaakt. Hij gaf duidelijk aan dat hij op die school wilde blijven. Een mooie stap in zijn integratie. Mooi dat ouders dit ook aandurven.

Al met al hebben we dus een goeie start gehad en gaan we de komende periode werken aan een mooi vervolg.

Groetjes!