Merry Christmas

Allereerst allemaal bedankt voor alle lieve berichtjes die ik mocht ontvangen en voor alle steun (financieel, gebed of steun) voor het project en het kerstfeest dat we hier mochten vieren. 
Ik hoop dat jullie ook goeie kerstdagen hebben gehad.

Natuurlijk valt er hier weer genoeg te vertellen, want ik blijf me hier toch verbazen. 
Eerste kerstdag was het eerst feest in de kerk. Er werd gezongen en gedanst en er hing een feestelijke stemming omdat Jezus is geboren. 
Ik had geen plannen voor eerste kerstdag gemaakt, maar toen ik net thuis was belde Mary om me uit te nodigen voor de lunch. Dus stapte ik op de fiets en vertrok naar haar. Bij haar kreeg ik eerst water en daarna werd er een bord rijst voor me geserveerd aan tafel. De rest van de familie was andere dingen aan het doen en ook Mary was nog even bezig. Maar ik moest vooral gaan eten. Mary kwam er later wel bij zitten, maar at zelf niks. Haar man schoof nog even aan om wat rijst te eten en verdween daarna ook direct weer. Hier dus geen kerstlunch met zijn allen aan tafel. 

En dan was er het kerstfeest dat !nclusion organiseerde op tweede kerstdag. Waar het idee klein begon om met de staff kerst te vieren, ontstond daarna het plan om ook de kinderen en hun ouders uit te nodigen en vervolgens konden ook de board, de familie op de compound en wat andere stakeholders niet ontbreken. Toen verwachtten we opeens ruim 150 mensen, werd er een echt programma in elkaar gezet en moest er dus ook gekookt worden voor al die mensen. 
De voorbereidingen daarvoor zijn hier anders dan in NL. We hebben twee volle dagen besteedt aan het kopen van ingrediënten. Daarvoor moesten we naar verschillende plekken, er moest onderhandeld worden over de prijs, dus gingen we in de stad van de ene markt naar de andere en van de ene kraam naar de andere. Rahma en Emelia hebben dit met zij tweeën geregeld. Ik ben een dag mee geweest, maar moest dan vooral niet laten zien dat ik met hun was, omdat de prijs dan omhoog zou gaan. 
Eerste kerstdag ging ik samen met Rahma om 6 uur op pad om vlees te kopen. We kochten een paar grote pakken, die vervolgens gesneden moesten worden daar. Daar moesten we dus op wachten. Zo waren we bijna 3 uur later weer terug. 
Terwijl ik in de kerk was, kwam Rahma naar de compound om het vlees en de pepersaus te bereiden. Ik had niet gedacht dat dat de hele dag zou duren, maar uiteindelijk ging Rahma om 19 uur terug naar huis. 
Ook tweede kerstdag begon vroeg. Rond 6 uur vertrokken we met alle spullen naar de kerk waar we zouden koken en het kerstfeest zouden vieren. Het was te veel om alles te dragen, dus moest er nog een motorking (soort pickup motor) geregeld worden. Gelukkig kwam er bij de kerk water uit de kraan. Dat maakte het koken wat makkelijker. Al was het nog steeds heel veel werk. Er kwamen steeds meer vrouwen bij om te koken. Rahma had hierin de leiding.

Rond kwart over twee waren de meeste mensen binnen (start tijd was half 2) en konden we beginnen. Er zijn hier altijd wat standaard onderdelen bij een programma, waaronder een officieel welkom en introduceren van alle speciale gasten, de openings- en closingsprayers. Natuurlijk moest ik als organisator ook een praatje houden. 
Met de kinderen van !nclusion is het kerstverhaal gespeeld. Het viel niet mee om de kinderen op het juiste moment op de juiste plek te krijgen. Met het team hadden we afgesproken dat het niet perfect hoefde te zijn, maar dat de kinderen zich konden laten zien. Na wat dansen en muziek was er ruimte voor gasten om wat te zeggen.

Na nog een laatste lied, kon het eten geserveerd worden. Hoewel ik het al vaker heb zien gebeuren, blijf ik me verbazen over hoe mensen zich gedragen als er eten wordt uitgedeeld. Mensen pakken een bord aan, schuiven het onder hun stoel en zeggen vervolgens dat ze nog niet gehad hebben als de volgende langs komt om uit te delen. Ik vind dat maar ingewikkeld.
Ondanks dat kijken we met elkaar terug op een mooie kerstviering, waarbij we ook onze visie hebben kunnen delen. Bedankt voor iedereen die dat mogelijk heeft gemaakt.

’s Avonds werd ik door Nicolas uitgenodigd voor een evenement bij het sportstadion. Later bleek dit een bokswedstrijd te zijn en bleek het in een klein zaaltje te zijn van het grote stadion. Daar ben ik met Zuleiha, Naporo en Jeremiah nog naar toe geweest. Ondanks dat het niet zo mijn ding is, was het een goeie afsluiting van de dag.

Allemaal fijne (vrije) dagen gewenst!

Ps: Zie ook de filmpjes en foto’s.