Rukaya

Dit keer neem ik jullie mee in het verhaal van Rukaya, een meisje met een verstandelijke beperking waarvan we de leeftijd schatten op rond de 17. 
Rukaya woont bij haar oom en tante. Haar vader werd gezien als een geest of black spirit en is overleden. Het contact met zijn zus, de tante waar Rukaya nu bij woont, is een tijd verbroken geweest. De tante dacht dat haar broer was overleden. Toen ze hoorde van iemand dat hij gezien was op een paar uur reizen van Tamale, heeft ze hem opgezocht. Hij bleek toen twee kinderen te hebben. De vrouw en moeder van Rukaya was toen al verdwenen, waarschijnlijk terug naar haar familie. De tante van Rukaya weet niet wie haar moeder is. Toen haar vader was overleden heeft de tante Rukaya mee naar huis genomen. In het dorp waar ze woonde werd ze als een heks gezien. 
De oom en tante wisten dat Rukaya, een kind met special needs is. Ze hebben zich gericht op het aanleren van de dagelijkse klussen in en rondom huis, zoals water halen, hout sprokkelen en wassen. De compound is armoedig, ook voor Ghanese normen. Het is daarom extra bijzonder dat haar oom en tante zo goed voor haar zorgen. 

Eind vorig jaar kwam haar tante met Rukaya naar onze klas. Omdat ze al ouder was, is er toen direct gesproken over vocational training voor haar. Ze zou beginnen bij ons in de klas, zodat we haar mogelijkheden konden ontdekken. 
Al snel werd duidelijk dat Rukaya veel praktische vaardigheden geleerd had. Schrijven, lezen en tellen was erg lastig. Daarnaast lag in de klas de focus op het aanleren van wat basisvaardigheden, zoals op tijd komen, wassen voordat ze naar school kwam en omgangsvormen. Hierbij hebben we ook verschillende gesprekken met de oom en tante gehad om ze het belang hiervan uit te leggen.

Ook hadden we gesprekken binnen het team en met de oom en tante over de mogelijkheden van Rukaya. De conclusie hiervan was dat een training naaien Rukaya kan helpen voor haar toekomst. De verwachting is dat ze daarmee in de toekomst minimaal herstelwerk kan doen voor mensen en op die manier inkomen kan krijgen. 

Nadat er een geschikte master bij Rukaya in de buurt was gevonden en het aanschaffen van de nodige materialen, is Rukaya eind vorige maand gestart. Rukaya heeft het naar haar zin en doet haar best. Het valt niet mee, maar de master en haar medestudenten hebben veel geduld met haar. Dat is goed om te zien. 
Rukaya komt op tijd en haar hygiëne blijft een aandachtspunt. Maar ze heeft al grote stappen gezet. 
Afgelopen week hoorden we dat Rukaya benaderd was door een man uit het dorp. Nu ze een mooi uniform aan heeft, had hij interesse voor haar. Hij bood haar 5 Cedi (30 cent) aan om met hem naar zijn kamer te gaan. Gelukkig heeft iemand anders haar daar weer weggehaald. Familie is naar hem toegegaan om hem te waarschuwen. 
De master stelde voor om de oom en tante te vragen om Rukaya iedere dag 2 Cedi mee te geven, zodat de hopelijk minder gevoelig zou zijn als ze geld aangeboden krijgt. Het was triest om te horen dat de oom en tante dit bedrag niet hebben. Haar tante loopt iedere dag naar de stad (30 minuten fietsen) in de hoop wat geld te verdienen door spullen voor mensen te dragen op de markt. Het gebeurt regelmatig dat ze niemand vindt die van haar diensten gebruik wil maken (ws ook omdat ze op leeftijd is en mensen haar daarom niet hun spullen willen laten dragen). Ze loopt dan aan het eind van de dag op een lege maag terug.

Het blijft triest om dit soort verhalen te zien en te horen. Om de familie een beetje verder op weg te helpen en de kans te vergroten van het slagen van de training van Rukaya, zou het fijn zijn als de tante een kleine business kan beginnen. Veel vrouwen hebben hier kleine inkomsten uit het verkopen van spullen vanuit huis. Voordeel is dat Rukaya hierbij kan helpen en dit ook kan leren. Dit valt niet onder het project maar is soms wel heel erg belangrijk om op de lange termijn de kans op slagen groter te maken. Daarom zijn we opzoek gegaan naar een aparte sponsor hiervoor. Gelukkig hebben we die gevonden en hopen haar volgende week een klein startkapitaal te kunnen geven om haar business te beginnen.

Dit verhaal van Rukaya geeft een inkijkje in de verschillende aspecten die er mee kunnen spelen hier bij het vergroten van de mogelijkheden van kinderen met special needs. Met het team maken we constant afwegingen in wat er nodig is voor een kind, welke mogelijkheden er zijn en hoe we daarbij kunnen ondersteunen. Dat is soms best ingewikkeld. Maar als het dan lukt en we zien dat caretakers hoop hebben voor de toekomst van hun kind, geeft dat weer energie om door te gaan.

Groeten uit Kanvilli!