Weer aan het werk

Inmiddels is de rust weer een beetje terug in het team. Ik ben zelf weer op de been. Al is de energie nog niet helemaal terug, maar iedere dag een beetje meer. Madam Georgina is herstellende en vindt het fijn om weer in de klas te zijn. Het valt niet mee om haar rustig aan te laten doen. Maar ze zegt zelf dat ze beter herstelt als ze wat kan doen en niet steeds alleen in huis is. Mister Naporo heeft ook een ongeluk gehad. Gelukkig waren de gevolgen daarvan niet zo groot. Zijn wonden herstellen weer en er komt weer kracht in zijn hand.

Het is fijn om te zien dat de klas goed doordraait, ook als ik er niet ben. De kinderen zagen er goed uit (zie foto’s) en er is over het algemeen rust in de klas. Tijdens de staffmeeting is de vooruitgang van de kinderen besproken. Alle kinderen maken stappen en het is goed om daar met elkaar bij stil te staan.
Zo is er de laatste meeting o.a. gesproken over Suabida. Wat is zij veranderd in de afgelopen 2 jaar. Zij zat bij de 5 kinderen waar we mee gestart zijn. Het duurde lang voordat ze tot iets kwam. De 4 maanden liep ze constant achter de leraren aan en sloeg ze veel of verstoorde ze het spel van een ander. Wanneer je haar hetzelfde materiaal aanbod sloeg ze dit weg. Nu kan ze aan tafel zitten en kleuren, luisteren naar een verhaal en spelen. Ook kan ze water kopen. Het verstorende gedrag en slaan is niet weg, maar wel een stuk minder. Ook haar moeder vertelt dat ze haar nu kan vragen om iets voor haar te pakken.

Afgelopen week is Jeremiah met Mustakim, Majiid en Mariam en hun caretakers naar Bolga gereisd, waar ze alle 3 mogelijk geopereerd zouden kunnen worden. Je kan hier niet van tevoren een afspraak maken, dus je moet er naartoe (een reis van minimaal 4 uur) en dan hopen dat je inderdaad op korte termijn geholpen kan worden. Mustakim en Majiid bleken een doorverwijzing te hebben. De gesloten brief van Mariam bleek geen doorverwijzing te zijn. Ze moet in oktober terugkomen voor een review. Hopelijk is ze dan ook klaar om geopereerd te worden. 
Mustakim en Majiid konden met hun caretakers in het ziekenhuis blijven in afwachting van hun operatie. Inmiddels zijn ze beiden geopereerd en lijken beide operaties geslaagd te zijn. Het is nu wachten op herstel, waarna de revalidatie kan beginnen. Het zou echt fantastisch zijn als Mustakim straks echt kan lopen. Wat een verschil is er in zijn leven al gemaakt door !nclusion: Van verborgen in huis met ondervoedingsverschijnselen via de klas van !nclusion naar de reguliere school waar zijn broers ook op zitten en nu geopereerd om in de toekomst hopelijk te kunnen lopen. Ik ben heel dankbaar voor iedereen die dit mede mogelijk maakt.

Na de pittige periode voor het team hebben Jeremiah en ik besloten om het team mee uit eten te nemen als verrassing. Dat is iets wat de gemiddelde Ghanees nooit doet, dus het was een hele speciale ervaring voor het team. Iedereen heeft er van genoten en hopelijk geeft het ook weer nieuwe energie om verder te gaan. 

Heel erg bedankt voor alle lieve berichten, medeleven en gebed.

Liefs uit Kanvilli